داشتم شماره جدید (شماره 7) مجله تجربه را تورق می کردم که طیف وسیع نامهای برجسته اهالی فرهنگ و هنر توجهم را جلب کرد. دیدم که چقدر آدمهای قابل اعتنا و بزرگی آمده اند و رفته اند و می آیند و خواهند رفت و باز خواهند آمد و . . . نامهای برجسته فرهنگی و هنری اگر بزرگ هم نباشند لااقل قابل اعتنا هستند. از کنار نام خیلی از آنها به سادگی نمی شود گذشت. از احمد شاملو و هوشنگ گلشیری ومرتضی ممیز و احمد محمود و اسماعیل فصیح و آنتون چخوف و آندره تارکوفسکی و نجیب محفوظ گرفته تا بهرام بیضایی و ابراهیم گلستان و رضا براهنی و حسین علیزاده و محمد رضا شجریان و سیمین دانشور و محمود دولت آبادی و پرویز تناولی و ... البته برای همه ما روزی فرا می رسد که بدون درک بسیاری از آثار بزرگ ادبی و هنری از دنیا می رویم و حسرت کتابهای نخوانده و فیلمهای ندیده و موسیقی های نشنیده و . . . بر دل ما خواهد ماند و این ماییم که به قول نامجو «نخواهیم ماند و نمانیم خواه».

از این حسرت تکراری که بگذریم شماره جدید مجله تجربه را از دست ندهید. خصوصا پرونده هایی که برای حسین علیزاده ، بهرام بیضایی و آنتون چخوف کار شده و همچنین پرونده ویژه رمان ایرانی. مجله هایی از این دست همیشه نقش روزنه ای برای نفس کشیدن را باز می کنند. برای همه ما خوب است که احساس کنیم بزرگانی از این دیار هنوز دیوار به دیوار ما نفس می کشند و کار می کنند و می نویسند و می سازند و می نوازند و . . . به این امید نیاز داریم.

 

* عکس مربوط به شماره قبل مجله تجربه است.